مفاصل : آب‌پزش را بر نقرس مالند داروى خوبى است . سر : افشره پوست تر آن يا آب برگش يا روغن گل در پوست انار بجوشد و در گوش چكانند درد گوش از بين برود . آب‌پزش سرشويه شود ، شوره را از بين مىبرد . چشم : صمغ و گلش دواى تم چشم است و ديده را جلا دهد . سينه : ثمر و پوستش از خون برآوردن مفيد است . اندامان غذا : افشره‌اش زالو را بيرون آورد . « 2 » خواص درمانى : برگ و مخصوصا پوست اين درخت به علت دارا بودن ساليسين و پوپولين اثر تب‌بر دارد . پوست تازه شاخه‌هاى آن را براى رفع ناراحتيهاى سياتيك در محل دردناك اثر مىدهد . از جوانه‌هاى اين درخت مىتوان براى مصارف درمانى مشابه گونه قبلى استفاده به عمل آورد . محل رويش : نواحى مختلف البرز : سرخه حصار ، شمال تهران ، در ارتفاعات 1500 مترى نواحى شمالى ايران مانند بندر گز ، كهدوم در گيلان ، پل زنگوله در 2300 مترى آمل شمال شرقى ايران و كرمان مىرويد . اسامى محلى : در تهران و يزد به كبوده و در همدان به شال موسوم است گونه‌هاى مفيد و غير موجود اين درخت نيز به شرح زير است : p . balsamiferal . در آمريكاى شمالى مىرويد ، ولى در باغ كشاورزى كرج و مراكز علمى ديگر پرورش داده شده است . جوانه‌اش داراى ماده رزينى فراوان و قابل استخراج

--> ( 2 ) - قانون در طب ، ج 2 ، ص 356 - 357